Budowanie struktury podziału pracy dla wymagań Agile pomaga zespołom przełożyć funkcję na zadania gotowe do sprintu poprzez mapowanie zakresu, obszarów funkcjonalnych, podkomponentów, historyjek, kryteriów akceptacji, właścicielstwa i zależności w jednym wizualnym WBS.
Co to jest?
Warsztat trwający 75–90 minut, który pozwala przekładać epik na prace gotowe do budowy i testowania w backlogu
Wspólna mapa UX, logiki, stanów, integracji, analityki i przypadków brzegowych
Gotowa do przekazania struktura, która redukuje niejasności przed dopracowaniem
Jakie problemy rozwiązuje?
Niejasne wymagania, które stają się ryzykownymi kartami
Ukryta złożoność ujawniająca się później (stany, zależności, zgodność, śledzenie)
Niezgodność między zamierzeniami produktu, szczegółami projektowymi, a oczekiwaniami inżynierii
Jak tego używać
Zdefiniuj cel, kryteria sukcesu oraz granice zakresu
Podziel pracę na obszary funkcjonalne (przepływy, logika, stany, integracje, analityka)
Rozłóż każdy obszar na subkomponenty i zadania
Zamień kluczowe elementy na historyjki z kryteriami akceptacji i przypadkami testowymi
Zobrazuj poziomy WBS i oznacz własność, zależności oraz blokady
Typowe błędy
Przejście do tworzenia ticketów bez uzgodnienia zakresu i sukcesu
Pomijanie ścieżek alternatywnych (błędy, puste stany, uprawnienia, ładowanie)
Brak oznaczeń własności, co prowadzi do zastoju zadań po warsztacie
Sposoby na unikanie błędów
Określ granicę "w ramach/z poza zakresu" na piśmie przed dekompozycją
Używaj wymaganej listy kontrolnej dla każdego obszaru: stany, walidacja, kopia, analityka, dostępność
Przypisz pojedynczą osobę odpowiedzialną do każdego zadania; natychmiast oznacz blokady i kolejne kroki
FAQ
P: Kto może skorzystać z tego szablonu? O: Menedżerowie produktu, projektanci, inżynierowie, QA i zespoły wielofunkcyjne przygotowujące epiki do doskonalenia i planowania sprintu.
P: Jaki jest odpowiedni poziom szczegółowości? O: Taki, aby inżynier mógł szacować, a QA testować bez zgadywania kluczowych zachowań.
P: Kiedy powinniśmy przeprowadzić tę sesję warsztatową? O: Przed doskonaleniem nowego epiku, po odkryciu, lub gdy funkcja jest zablokowana przez niejasny zakres.
Funkcje Miro używane
Ramki dla każdego kroku warsztatu, karteczki samoprzylepne dla obszarów funkcjonalnych i podkomponentów, sekcje dla poziomów WBS (dostarczalny → obszar → komponent → element pracy), głosowanie do ustalania priorytetów oraz tagi lub etykiety kolorystyczne dla właściciela, zależności i statusu blokady.
