Tworzenie z odpadów nie jest proste. Pracujesz tym, co masz: materiałami, które pojawiają się nieprzewidywalnie, w różnych stanach i z różnych miejsc. Rozwijasz sposoby sortowania, przygotowywania i wykorzystywania ich. Dowiadujesz się, czego potrzebuje twoje rzemiosło, a co naprawdę mogą zaoferować twoje zapasy odpadów. Z czasem budujesz system, który działa dla ciebie, nawet jeśli nigdy nie usiadłeś(-aś), by opisać go na głos.
Ten zestaw narzędzi to zaproszenie, by dokładnie to zrobić.
Nie ma tu po to, by mówić Ci, co robić inaczej, ani by oceniać, jak zrównoważona jest Twoja praktyka. Jest po to, by pomóc Ci zobaczyć, co już robisz — jasno, szczerze i własnymi słowami. Bo zanim coś się zmieni, musisz wiedzieć, gdzie naprawdę jesteś.
Ten zestaw narzędzi działa w trzech krokach.
Pierwszy krok zachęca Cię do zastanowienia się nad Twoją obecną praktyką. Skąd pochodzą Twoje odpady? Co robisz, by je przygotować? Co dzieje się podczas tworzenia? Gdzie trafia gotowa praca, a co z odpadami, które pozostawia Twój proces? Większość twórców nigdy nie opisała tego wszystkiego w jednym miejscu. Często ujawnia to rzeczy, które zawsze istniały, lecz nie były do końca widoczne: źródło, od którego zależysz bardziej, niż zdajesz sobie z tego sprawę; etap przygotowania, który wymaga więcej wysiłku, niż powinien; pytanie o to, gdzie trafiają materiały — o którym dotąd po prostu nie myślano.
Drugi krok prosi Cię o przyjrzenie się temu, co opisałeś(-aś), i ocenienie tego przez pryzmat cyrkularności. Nie w sposób abstrakcyjny, lecz praktycznie: czy twój materiał ma gdzieś sensowne przeznaczenie po zakończeniu cyklu życia? Czy proces tworzenia, którego używasz, pozostawia otwarte opcje na przyszłość, czy je zamyka? Czy to, co produkujesz, wnosi rzeczywistą wartość i czy może wrócić do obiegu materiałowego, gdy przestanie być potrzebne? Oznaczysz miejsca, w których masz pewność, miejsca, w których masz wątpliwości, oraz miejsca, o których po prostu jeszcze nie myślałeś(-aś). Wszystkie trzy są przydatne. Oznaczenia tam, gdzie nigdy o czymś nie myślałeś(-aś), często okazują się najbardziej interesujące.
Trzeci krok polega na wybraniu jednej rzeczy, którą chcesz ruszyć. Nie wszystkiego, tylko jednej rzeczy. Najbardziej użyteczna zmiana rzadko kiedy jest największa. Zazwyczaj to ta, która jest teraz najbardziej w twoim zasięgu — tam, gdzie przepaść między tym, gdzie jesteś, a gdzie chcesz być, jest na tyle mała, by ją pokonać. Zapiszesz ją, zastanowisz się, czego potrzebujesz, żeby to zrealizować, i ustalisz punkt kontrolny na następną wizytę przy tym narzędziu.
To narzędzie zaprojektowano do wielokrotnego używania. Za każdym razem, gdy przez nie przejdziesz, otrzymujesz migawkę swojej praktyki w danym momencie. Z czasem możesz zestawić te migawki obok siebie i zobaczyć, jak sytuacja się zmienia, co się zmieniło, co pozostało bez zmian oraz gdzie może kryć się następny najbardziej użyteczny krok.
Nie ma tu dobrych ani złych odpowiedzi. To narzędzie działa najlepiej, gdy odpowiadasz na nie szczerze, także w odniesieniu do części, które są niewygodne lub nierozwiązane. Twoja praktyka nie musi być idealna, żeby z niego korzystać. Wystarczy, że będzie prawdziwa.
