Pomyśl o gigantycznej pizzy — jest za duża, by zjeść ją na raz, prawda? To jak duże zadanie w rozwoju aplikacji. Co robimy? Kroimy ją na mniejsze, łatwo przyswajalne kawałki! 🍕
W świecie technologii mamy coś, co nazywamy "User Story Splitting". To trochę jak branie dużej, skomplikowanej rzeczy, którą chcesz, aby Twoja aplikacja zrobiła, i rozbijanie jej na mini-zadania. Dlaczego? Bo radzenie sobie z wieloma małymi zadaniami jest zdecydowanie łatwiejsze niż walka z jednym wielkim, przerażającym zadaniem.
Wyobraź sobie, że tworzysz aplikację, która ma stać się hitem w świecie telefonicznych połączeń. Zamiast mówić: "Zbudujmy aplikację, która zrobi wszystko związane z rozmowami", rozbijasz to. Jednym pomysłem może być: „Zróbmy ekran, gdzie można wybrać, do kogo zadzwonić”. Innym może być: „Dodajmy fajny przycisk do wyciszania rozmowy”.
Chodzi o to, aby wszystko stało się mniej przytłaczające i bardziej „dam radę!”. To jak zamienianie wielkiej układanki w mniejsze, łatwe do rozwiązania kawałki. Więc następnym razem, gdy pomyślisz o budowaniu czegoś wielkiego, pamiętaj, by to podzielić, podejść do tego częściami, a zobaczysz, jak twój wielki projekt zamieni się w zbiór łatwych do wykonania zadań!
Definicja historyjki użytkownika:
Krótkie, proste opisanie funkcji oprogramowania z perspektywy końcowego użytkownika.
Kładzie nacisk na potrzeby użytkownika i powody, a nie na to, jak zostanie to wdrożone.
2. Standardowy format:
Jako [rodzaj użytkownika], chcę [akcja], aby [korzyść/wartość].
Przykład: „Jako częsty klient, chcę filtrować wyniki wyszukiwania według przedziału cenowego, aby znaleźć produkty w moim budżecie”.
3. Kluczowe elementy:
Rola (Kto): Rodzaj użytkownika lub persona.
Cel (Co): Co użytkownik chce osiągnąć.
Powód (Dlaczego): Korzyść lub wartość dla użytkownika.
4. Cechy dobrej opowieści użytkownika (INVEST):
Niezależne: Historia może być rozwijana w dowolnej kolejności i nie zależy od innych historii.
Negocjowalne: Otwarta na dyskusje i zmiany.
Wartościowe: Dostarcza wartość końcowemu użytkownikowi.
Oszacowalne: Na tyle małe, że można je oszacować i zaplanować.
Małe: Można je ukończyć w ramach jednego sprintu.
Testowalne: Jasne kryteria akceptacji określają, kiedy historia jest zakończona.
5. Kryteria akceptacji:
Specyficzne warunki muszą być spełnione, aby historia była uznana za ukończoną.
Wytycza kierunki dla rozwoju i testowania.
6. Wspólne błędy:
Pisanie zbyt szczegółowych lub technicznych historii.
Ignorowanie perspektywy użytkownika.
Tworzenie zbyt dużych lub niejasnych historii.
7. Wskazówki dotyczące pisania efektywnych historii użytkownika:
Angażuj się z prawdziwymi użytkownikami, aby zrozumieć ich potrzeby.
Twórz historie proste i zwięzłe.
Priorytetyzuj historie w oparciu o wartość dla użytkownika.
Systematycznie udoskonalaj i dostosowuj historie na podstawie opinii zwrotnych.
8. Rola historii użytkownika w agile:
Ukierunkowuje rozwój z myślą o potrzebach użytkownika.
Ułatwia komunikację między członkami zespołu a interesariuszami.
Pomaga w planowaniu i priorytetyzacji pracy w sprintach.
Ta ściąga służy jako szybkie odniesienie dla zespołów, aby zapewnić tworzenie efektywnych i wartościowych historii użytkownika, które rzeczywiście odzwierciedlają potrzeby i oczekiwania użytkowników. Ważne jest, aby pamiętać, że historie użytkownika nie są statyczne i mogą ewoluować, gdy dowiadujemy się więcej o potrzebach użytkowników i ograniczeniach projektu.
Oto podstawowy zarys ściągi dotyczącej podziału historii użytkownika:
1. Definicja Dzielenia User Story:
Proces rozbijania dużych lub złożonych user stories na mniejsze, łatwiejsze do zarządzania części.
Zapewnia, że stories są wykonalne w trakcie sprintu i łatwiejsze do zrozumienia oraz oszacowania.
2. Kiedy dzielić User Story:
Kiedy jest zbyt duża, by została ukończona w jednym sprincie.
Kiedy jest niepewność lub niejasność.
Kiedy obejmuje więcej niż jeden typ użytkownika lub funkcję.
3. Powszechne Techniki Dzielenia User Stories:
Według kroków przepływu pracy: Podziel historię zgodnie z krokami w przepływie użytkownika.
Według reguł biznesowych: Oddziel historie na podstawie różnych reguł lub kryteriów.
Według typów danych lub wariantów danych wejściowych: Różne typy danych lub dane wejściowe mogą tworzyć inne historie.
Według operacji: Operacje CRUD (Tworzenie, Odczyt, Aktualizacja, Usunięcie) można często podzielić na oddzielne historie.
Według ról użytkowników: Różni użytkownicy mogą korzystać z funkcji w różny sposób.
Według kryteriów akceptacji: Każde kryterium może reprezentować inną historię.
Według ścieżki optymistycznej vs alternatywne ścieżki: Podziel 'ścieżkę optymistyczną' (idealny scenariusz) od wyjątków czy warunków błędu.
Według zgodności z przeglądarkami/urządzeniami: Różne historie dla różnych platform lub urządzeń.
4. Cechy dobrze podzielonych historii:
Każda historia pozostaje niezależna i wartościowa dla użytkownika.
Mniejsze historie są łatwiejsze do oszacowania i zaplanowania.
Zapewnia ciągłe dostarczanie wartości klientowi.
5. Wskazówki dotyczące skutecznego dzielenia historii:
Utrzymuj perspektywę użytkownika na uwadze.
Unikaj dzielenia historii na zadania techniczne.
Regularnie przeglądaj i dostosowuj historie z zespołem.
Upewnij się, że każda historia ma jasne kryteria akceptacji.
6. Typowe błędy:
Dzielenie historii na zbyt małe lub nieznaczące części.
Utrata perspektywy wartości dla użytkownika w podzielonych historiach.
Nadmierna komplikacja procesu dzielenia.
7. Rola dzielenia historii w agile:
Ułatwia dokładniejsze planowanie i szacowanie.
Pomaga w zarządzaniu ryzykiem poprzez rozbicie na mniejsze, bardziej kontrolowalne części.
Poprawia elastyczność zespołu i jego zdolność do reagowania na zmiany.
Rozdzielanie Historyjek Użytkowników:
1. Według Kroków Procesu:
Historyjka 1: "Jako użytkownik, chcę wybrać kontakt z mojej listy kontaktów w aplikacji, aby móc rozpocząć połączenie telefoniczne."
Historyjka 2: "Jako użytkownik, chcę ręcznie wybrać numer w aplikacji, aby zadzwonić na numery, których nie mam na liście kontaktów."
2. Według Operacji (CRUD):
Historyjka 3: "Jako użytkownik, chcę móc zapisywać nowe kontakty z historii połączeń, aby móc łatwo zadzwonić do nich w przyszłości."
3. Według Ról Użytkowników:
Story 4: "Jako zapracowany profesjonalista chcę otrzymywać powiadomienia o połączeniach, gdy aplikacja działa w tle, aby nie przegapić ważnych połączeń."
4. Według Scenariuszy Szczęśliwego i Alternatywnego:
Scenariusz Szczęśliwy: Story 5: "Jako użytkownik chcę zobaczyć ekran potwierdzenia po zainicjowaniu połączenia, aby mieć pewność, że połączenie jest realizowane."
Scenariusz Alternatywny: Story 6: "Jako użytkownik chcę otrzymać jasny komunikat o błędzie, jeśli nie można nawiązać połączenia, aby zrozumieć, dlaczego połączenie nie powiodło się."
5. Według Kryteriów Akceptacji:
Story 7: "Jako użytkownik chcę mieć możliwość wyciszenia mikrofonu podczas rozmowy, aby druga osoba nie słyszała szumów w tle."
Story 8: "Jako użytkownik chcę mieć możliwość przeniesienia rozmowy na głośnik, aby móc kontynuować rozmowę bez użycia rąk."
Mark V. Smetanin
Product Portfolio Director @ CHM inc.
E-commerce, AdTech, SalesFunnels, ShortTermRentals, Property Management, SAAS, Communication models, API, Payments, Fintech.
Kategorie
Podobne szablony

Roadmapa produktu (Teraz, Następnie, Później, Kosz)
Szablon roadmapy produktu (Teraz, Następnie, Później, Kosz) pozwala zespołom organizować inicjatywy rozwoju produktu w cztery odrębne kategorie: bieżące priorytety, nadchodzące funkcje, przyszłe plany oraz odrzucone pomysły. Wizualizując roadmape w ten sposób, zespoły mogą skupić się na bieżących celach, jednocześnie zwracając uwagę na przyszłe możliwości i skutecznie zarządzając oczekiwaniami stakeholderów.

Roadmapa produktu (Teraz, Następnie, Później, Kosz)
Szablon roadmapy produktu (Teraz, Następnie, Później, Kosz) pozwala zespołom organizować inicjatywy rozwoju produktu w cztery odrębne kategorie: bieżące priorytety, nadchodzące funkcje, przyszłe plany oraz odrzucone pomysły. Wizualizując roadmape w ten sposób, zespoły mogą skupić się na bieżących celach, jednocześnie zwracając uwagę na przyszłe możliwości i skutecznie zarządzając oczekiwaniami stakeholderów.